Większość Polaków przeciw wejściu Ukrainy do UE

2026-06-25 • 4 min czytania • 0 komentarzy

Najnowszy sondaż IBRiS pokazuje, że większość Polaków nie popiera wejścia Ukrainy do Unii Europejskiej. Badanie przeprowadzono 12–13 czerwca 2026 roku, w czasie gdy temat akcesji Kijowa wraca w debacie o przyszłości Europy, odbudowie Ukrainy i bezpieczeństwie regionu.

Wykres sondażu pokazujący, że 59,7 proc. Polaków jest przeciw wejściu Ukrainy do UE, 35,3 proc. za, a 5 proc. nie ma zdania.

Autor: Redakcja INFONADZIS

Facebook X

Większość badanych przeciw akcesji Ukrainy

Wyniki najnowszego sondażu IBRiS dla Radia ZET pokazują wyraźną rezerwę polskiego społeczeństwa wobec ewentualnego członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej. Na pytanie, czy Ukraina powinna wejść do UE, 59,7 proc. ankietowanych odpowiedziało negatywnie. Poparcie dla takiego kroku zadeklarowało 35,3 proc. badanych, a 5 proc. nie miało zdania.

Jak rozkładają się odpowiedzi?

W szczegółowym rozkładzie 8,4 proc. respondentów wskazało, że „zdecydowanie” popiera wejście Ukrainy do Wspólnoty, a 26,9 proc. wybrało odpowiedź „raczej tak”. Po przeciwnej stronie znalazło się 27,4 proc. badanych odpowiadających „raczej nie” oraz 32,3 proc. deklarujących zdecydowany sprzeciw.

Dane te pokazują, że nie chodzi jedynie o umiarkowaną ostrożność. Największą pojedynczą grupę stanowią osoby zdecydowanie przeciwne członkostwu Ukrainy w UE.

Polityczny podział wokół Ukrainy w UE

Badanie pokazuje również silny podział polityczny. Wśród wyborców obozu rządzącego — Koalicji Obywatelskiej, Lewicy, PSL i Polski 2050 — 64 proc. popiera akcesję Ukrainy do UE, a 32 proc. jest przeciw.

Inaczej wygląda sytuacja wśród sympatyków opozycji, obejmującej m.in. PiS, Konfederację, Konfederację Korony Polskiej i Razem. W tej grupie 73 proc. respondentów sprzeciwia się członkostwu Ukrainy w Unii, a 24 proc. je popiera.

Spór nie dotyczy wyłącznie Ukrainy

Ten podział nie sprowadza się wyłącznie do oceny samej Ukrainy. W tle znajduje się szersza debata o kierunku Unii Europejskiej, granicach solidarności międzynarodowej, kosztach rozszerzenia oraz o tym, czy państwa narodowe zachowają realny wpływ na decyzje dotyczące własnego bezpieczeństwa i gospodarki.

Solidarność z Ukrainą a interes Polski

Z perspektywy państwa narodowego wyniki sondażu trudno uznać za przypadkowe. Polska opinia publiczna najwyraźniej rozdziela solidarność z Ukrainą w obliczu rosyjskiej agresji od zgody na szybkie polityczne i gospodarcze rozszerzenie Unii Europejskiej.

To rozróżnienie jest ważne. Członkostwo dużego państwa rolniczego, wyniszczonego wojną i wymagającego ogromnych nakładów na odbudowę, mogłoby mieć daleko idące skutki dla budżetu UE, rynku pracy, rolnictwa, polityki migracyjnej oraz pozycji Polski w europejskim systemie decyzyjnym.

Najważniejsze pytania dla Warszawy

Dla Polski kluczowe powinno być pytanie nie tylko o geopolityczne deklaracje, lecz także o konkretne warunki. Chodzi m.in. o ochronę polskich rolników i przedsiębiorców, kontrolę przepływów migracyjnych, uczciwą konkurencję, bezpieczeństwo granic, kwestie historyczne oraz realne koszty przyszłej odbudowy Ukrainy.

W tym sensie sceptycyzm części społeczeństwa nie musi oznaczać wrogości wobec Ukraińców. Może być raczej sygnałem, że Polacy oczekują od władz publicznych odpowiedzialności, przejrzystości i konsekwentnej obrony interesu narodowego.

Proces akcesyjny Ukrainy trwa, ale decyzja nie jest bliska

Temat pojawia się w szczególnym momencie. Unia Europejska prowadzi proces akcesyjny z Ukrainą, a 15 czerwca 2026 roku otwarto pierwszy klaster negocjacyjny dotyczący tzw. fundamentów, czyli m.in. praworządności, funkcjonowania instytucji demokratycznych, administracji publicznej i kryteriów gospodarczych.

Nie oznacza to jednak bliskiego ani automatycznego członkostwa. Proces rozszerzenia pozostaje wieloetapowy i wymaga zgody państw członkowskich.

Zwolennicy i krytycy mają różne priorytety

Zwolennicy akcesji przekonują, że zakotwiczenie Ukrainy w strukturach zachodnich zwiększyłoby bezpieczeństwo regionu i ograniczyło wpływy Rosji. Krytycy wskazują jednak, że tak poważna decyzja nie może być podejmowana pod wpływem emocji ani politycznej presji.

Przed ewentualnym rozszerzeniem potrzebna będzie rzetelna debata o kosztach, obowiązkach i gwarancjach dla państw takich jak Polska.

Sygnał, którego rząd nie powinien lekceważyć

Sondaż IBRiS pokazuje nie tylko stosunek Polaków do Ukrainy w UE, ale także szerszy problem: rosnącą nieufność wobec decyzji podejmowanych na poziomie unijnym bez jasnego wskazania, kto poniesie ich konsekwencje.

Dla polskiej debaty publicznej oznacza to konieczność poważnej rozmowy o suwerenności, bezpieczeństwie, gospodarce i kosztach rozszerzenia Unii. Rząd, niezależnie od politycznych sympatii, powinien brać pod uwagę nastroje społeczne oraz jasno przedstawiać, jakie warunki Polska zamierza stawiać w rozmowach o przyszłości Ukrainy w UE.

Dlaczego ta sprawa jest ważna?

Ewentualne członkostwo Ukrainy w UE byłoby jedną z największych zmian geopolitycznych i gospodarczych w Europie od lat. Polska, jako sąsiad Ukrainy i państwo graniczne Unii, odczułaby skutki takiej decyzji szczególnie mocno — zarówno w obszarze bezpieczeństwa, jak i gospodarki, rolnictwa, infrastruktury oraz polityki migracyjnej.

Sprawa dotyczy również przyszłego kształtu Unii Europejskiej. Rozszerzenie o Ukrainę mogłoby wzmocnić wschodni wymiar polityki europejskiej, ale jednocześnie wywołać napięcia wokół budżetu, dopłat, rynku rolnego i podziału wpływów między państwami członkowskimi.

Co dalej?

Proces akcesyjny Ukrainy może być kontynuowany, ale jego tempo prawdopodobnie będzie zależało od reform w Kijowie, stanowiska państw członkowskich i sytuacji wojennej. Niewykluczone, że temat będzie coraz częściej wracał w polskiej polityce wewnętrznej, szczególnie w kontekście interesów rolników, przedsiębiorców i bezpieczeństwa granic.

Według dostępnych informacji członkostwo Ukrainy nie jest przesądzone ani bliskie w czasie. Polska debata będzie zapewne koncentrować się na tym, jakie gwarancje i warunki powinny zostać postawione przed ewentualnym rozszerzeniem UE.